Μπορεί η “Κατσουλόλιμνα“, το “Σκαφίδι“, η“Γκριντάφο“, η “Μπολιαρόβρυση“... να μη σας λένε κάτι, όμως κρύβουν μια ομορφιά που σπάνια συναντά κανείς εάν δεν είναι υποψιασμένος για τις κρυμμένες στο χρόνο και με... ιστορία ομορφιές του ίδιου του του τόπου. Πρόκειται για το “φαράγγι της Κατσουλόλιμνας“ με τις σπηλιές, τις λίμνες και τους καταρράκτες, που “μιλούν“ με ιστορίες κάτω από την πυκνή βλάστηση, αρκετά κοντά στο Βλαχόπουλο του Δήμου Παπαφλέσσα. Αρκετοί κάτοικοι του χωριού, παρακινούμενοι από 6 συγχωριανούς τους που έχουν αναλάβει την πρωτοβουλία να αναδείξουν αυτές τις ομορφιές, αποφάσισαν την περασμένη Κυριακή να γνωρίσουν -ή να θυμηθούν οι παλαιότεροι- όσα όμορφα βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τα σπίτιατους.
    Ενα τοπίο πανέμορφο που σίγουρα θα τραβήξει το ενδιαφέρον όσων λατρεύουν τη φύση και που παρά την έλλειψη υποδομών και βοήθειας από πλευράς των φορέων, το μεράκι των 6 ανθρώπων που πήραν την πρωτοβουλία θα έχει αποτέλεσμα. Πρόκειται για τους Αλεξάνδρα Φράγκου, Ιωάννα Καράμπελα, Σωτήρη Γιάνναρη, Αθανάσιο Καράμπελα, Βασίλη Π. Φράγκο και Διονύση Π. Φράγκο. Με δικά τους μέσα, αξίνες, κασμάδες κ.λπ. άνοιξαν ένα μονοπάτι με ανεβοκατεβάσματα και δυσκολίες που εύκολα ξεπερνάς, καθώς ανακαλύπτεις ομορφιές κάτω από τη σκιά της πυκνής βλάστησης, δίπλα και μέσα στο τρεχούμενο νερό. Δημιούργησαν μάλιστα μια διαδρομή -που έχει και σήμανση για να μη χάνονται οι περιηγητές με χειρόγραφες ταμπέλες που σε ενημερώνουν γι‘ αυτό που βλέπεις.
    Ξεκινάς με τη “Σπηλιά του Μάρκελου“, όπου ο γέροντας κρυβόταν στα χρόνια της κατοχής, όπως ενημερώνει άλλο χειρόγραφο σημείωμα που υπάρχει μέσα στη σπηλιά, μαζί με ένα φανάρι, ένα τσουκάλι και μια κουτάλα απ‘ τα παλιά...
    Η βρυσούλα που έπινε νερό η Γκριντάφω -γνωστή κατά την παράδοση για τις γκρίνιες της και τη δυστροπία της, ήταν η χήρα που έκαψε το χωριό Νάσια- ακολουθεί. Λίγο πιο κάτω κι ενώ παίρνει κανείς το κατέβασμα για το φαράγγι μικροί καταρράκτες αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους ανάμεσα στην εντυπωσιακή βλάστηση. Το αποτέλεσμα σε αποζημιώνει, όταν ακούς το νερό του καταρράκτη να πέφτει στην “Κατσουλόλιμνα“, στο “Σκαφίδι“ και μετά στην λίμνη της Γκριντάφως. Η λίμνη εκεί που καταλήγει ο καταρράκτης θυμίζει... αμμουδιά. Μια “ανάσα“ για να συνειδητοποιήσεις τα θαύματα που κάνει η φύση είναι απαραίτητη. Ανεβαίνοντας πιο ψηλά το μονοπάτι περνάς από ένα στενό πέρασμα του νερού στον καταρράκτη για να φτάσεις στο “Σκαφίδι“, όπου το θέαμα είναι εξίσου όμορφο – οι λίμνες συνδέονται μεταξύ τους με τα εντυπωσιακά σχέδια του νερού να γεμίζουν τη μία μετά τηνάλλη.
    Οπως μας είπαν κατά τη διάρκεια της πορείας, η αφορμή για να ξεκινήσουν την προσπάθεια ανάδειξης του φαραγγιού ήρθε με την ανάδειξη του φαραγγιού στο Πολυλίμνιο, στο γειτονικό τους Δήμο Βουφράδος. Οταν το Πολυλίμνιο έγινε γνωστό, σκέφτηκαν πως πρέπει να κάνουν κάτι. Και πιστεύουν πως με όλ‘ αυτά θα υπάρξει κάποια στιγμή και η στήριξη από φορείς, ώστε να δημιουργηθούν σύντομα οι υποδομές που θα κάνουν τη διαδρομή προσβάσιμη για τον καθένα.
Οσο για τους συγχωριανούς τους, μόλις ολοκλήρωσαν τη διαδρομή οι πιο πολλοί δεν πίστευαν πως τόσα χρόνια αγνοούσαν την ύπαρξη αυτής της ομορφιάς, ενώ ακούσαμε και από έναν ηλικιωμένο που “εβγαλε“ τη διαδρομή ακούραστος: “Γύρισα 50χρόνια πίσω, όταν ήμουν παιδί και κολυμπούσα στα νερά“...

Ρεπορτάζ Κέλλυ Δημητρούλια